ज्ञानकेन्द्र
पञ्चाङ्ग तथा खगोलीय गणना

सूर्योदय र सूर्यास्तको गणना

सूर्योदय कहिले गनिन्छ, आधारभूत सूत्र, सूर्यास्त, दिनमान–रातिमान र सन्ध्याकाल।

सूर्योदयको गणना

०१

सूर्योदय — “देखिनु” कहिले हो?

सूर्योदय गणना गर्नुअघि परिभाषा चाहिन्छ। सूर्यको केन्द्र क्षितिजमा आउँदा, कि माथिल्लो किनारा देखिँदा? र क्षितिज कहाँको — समुद्र सतहको कि तपाईं उभिएको ठाउँको?

मानक परिभाषा: सूर्यको माथिल्लो किनारा वास्तविक क्षितिजमा देखा पर्ने क्षण, वायुमण्डलीय अपवर्तन समेत गणना गरेर। वेदिक पात्रो यही प्रयोग गर्छ।

बिम्बको अर्धव्यास

सूर्य बिन्दु होइन — बिम्ब ~०.२७° को हुन्छ, त्यसैले किनारा केन्द्रभन्दा अगाडि देखिन्छ।

वायुमण्डलीय अपवर्तन

क्षितिजमा हावाले प्रकाश ~०.५७° बङ्ग्याउँछ — सूर्य वास्तवमा तल हुँदै देखिन्छ।

क्षितिजको झुकाव

उचाइमा उभिँदा क्षितिज तल सर्छ — काठमाडौँ (~१,४०० मि) मा सूर्योदय केही अगाडि हुन्छ।

सूर्योदयको क्षणले कुन तिथि कुन दिनमा पर्छ भन्ने कसरी तय गर्छ भन्ने चित्र तिथि — वृद्धि, क्षय र सूर्योदय मा छ।

०२

आधारभूत सूत्र

सिद्धान्ततः सूर्योदय घण्टा कोण बाट निस्कन्छ — अक्षांश र सूर्यको क्रान्ति दिइएपछि।

cos(H) = ( sin(h₀) − sin(φ)·sin(δ) ) ÷ ( cos(φ)·cos(δ) )
सूर्योदय = स्थानीय मध्याह्न − H
सूर्यास्त = स्थानीय मध्याह्न + H
φ
स्थानको अक्षांश
δ
सूर्यको क्रान्ति — वर्षभरि ±२३.४४° झुल्ने
h₀
−०.८३३° — सूर्यको बिम्ब र वायुमण्डलीय अपवर्तनको भत्ता
H
घण्टा कोण — मध्याह्नदेखि उदय/अस्तसम्मको आधा दिन

h₀ शून्य नभई ऋणात्मक हुनुले नै सूर्योदय ज्यामितीय क्षितिजभन्दा केही मिनेट अगाडि पार्छ।

तर यो सूत्र अनुमानित हो। सूर्यको क्रान्ति दिनभरि बदलिन्छ, त्यसैले “सूर्योदयको बेलाको क्रान्ति” जान्न सूर्योदयको समय नै चाहिन्छ — वृत्ताकार निर्भरता। यसैले पुनरावृत्ति आवश्यक हुन्छ।

०३

वेदिक पात्रोले के गर्छ

सूत्र आफैँ लागू गर्नुको सट्टा engine ले Swiss Ephemeris को rise_trans_true_hor प्रयोग गर्छ — जसले वास्तविक क्षितिज, अपवर्तन र बिम्ब सबै एकैसाथ सम्हाल्छ।

  • गणना स्थानीय मध्यरातबाट सुरु हुन्छ — अवलोकनकर्ताको समय क्षेत्रमा, र त्यसलाई जुलियन दिनमा बदलिन्छ।
  • इनपुट: देशान्तर, अक्षांश, उचाइ, वायुमण्डलीय चाप र तापक्रम — अपवर्तन यिनैले तय गर्छ।
  • उचाइबाट क्षितिज झुकाव निकालेर छुट्टै पठाइन्छ, ताकि पहाडी स्थानको सूर्योदय सही आओस्।

यही कारण वेदिक पात्रोमा स्थान छान्दा अक्षांश–देशान्तर मात्र होइन, उचाइ र समय क्षेत्र पनि चाहिन्छ। सूर्योदय पञ्चाङ्गको दिन–सीमा भएकाले यसको शुद्धताले तिथि, वार र पर्वको दिन सबै तय गर्छ।

सूर्यास्त, दिनमान र सन्ध्याकाल

०४

सूर्यास्त — उदयकै ऐना

सूर्यास्तको गणना सूर्योदयकै हो, केवल घण्टा कोण जोडिन्छ — घटाइँदैन। परिभाषा पनि ऐनामा उभिन्छ: सूर्यको माथिल्लो किनारा क्षितिजमुनि हराउने क्षण।

स्थानीय मध्याह्नग्रीष्म अयनान्तसूर्योदयसूर्यास्त२H = ~१३h ५०mशीत अयनान्तसूर्योदयसूर्यास्त२H = ~१०h २५m◄── H ──►◄── H ──►
सूर्योदयको समीकरणले दिने H भनेको आधा दिन हो। स्थानीय मध्याह्न ठीक बीचमा पर्छ, सूर्योदय मध्याह्न − H मा र सूर्यास्त मध्याह्न + H मा — त्यसैले एउटै गणनाले दुवै दिन्छ र दिनमान सिधै २H हुन्छ। काठमाडौँमा H ग्रीष्म अयनान्तमा ~६घ ५५मि र शीत अयनान्तमा ~५घ १३मि हुन्छ।

“झन्डै” किन? किनभने दिनभरि सूर्यको क्रान्ति बदलिन्छ। बिहान र बेलुकाको क्रान्ति अलिकति फरक हुन्छ, त्यसैले सम्मिति पूर्ण हुँदैन — विशेष गरी विषुव वरिपरि, जहाँ क्रान्ति सबैभन्दा छिटो बदलिन्छ।

०५

दिनमान र रातिमान

सूर्योदयदेखि सूर्यास्तसम्मको अवधिलाई दिनमान, र सूर्यास्तदेखि अर्को सूर्योदयसम्मको अवधिलाई रातिमान भनिन्छ। पञ्चाङ्गका कैयन् गणना यी दुईलाई भाग गरेर बन्छन्।

एकाइकसरी बन्छ
होरादिनमान ÷ १२ र रातिमान ÷ १२ — त्यसैले होरा ठ्याक्कै ६० मिनेटको हुँदैन।
मुहूर्तदिनमान ÷ १५ — दिनका पन्ध्र मुहूर्त।
राहुकालदिनमानलाई आठ भागमा बाँडेर, वारअनुसार एउटा भाग।
प्रहरदिनमान ÷ ४ र रातिमान ÷ ४ — आठ प्रहर।

यसैले यी सबै एकाइ लचिला हुन्छन् — गर्मीमा दिनको होरा लामो र रातको छोटो; जाडोमा उल्टो। स्थिर ६० मिनेटको घण्टा आधुनिक अवधारणा हो।

०६

सन्ध्याकाल

सूर्यास्तपछि आकाश तुरुन्तै अँध्यारो हुँदैन। खगोलशास्त्रले सन्ध्याकालका तीन चरण छुट्याउँछ, सूर्य क्षितिजभन्दा कति तल छ भन्ने आधारमा।

−6°
नागरिक सन्ध्या
बाहिर पढ्न पुग्ने उज्यालो — व्यावहारिक “उज्यालो”को सीमा।
−12°
नौसैनिक सन्ध्या
क्षितिज अझै छुट्टिन्छ — नौकायनका लागि उपयोगी।
−18°
खगोलीय सन्ध्या
पूर्ण रात — मधुरा तारा पनि देखिन थाल्छन्।

परम्परागत रूपमा सन्ध्या पूजाको समय सूर्यास्तको वरिपरिको यही सङ्क्रमण अवधि हो — न पूरै दिन, न पूरै रात।